რატომ ეღიმებათ ჩვილებს ძილში?
ალბათ, ყველა მშობლისთვის ერთ-ერთი ყველაზე ემოციური მომენტია, როცა ჩვილს ტკბილად სძინავს და უეცრად სახეზე ნაზი, ჰაეროვანი ღიმილი გადაეფინება. ხალხური გადმოცემით, ამ დროს პატარა „ანგელოზებს ეთამაშება“. ეს ჯადოსნური კადრი დაღლილ დედებსა და მამებს წამიერად ავიწყებს უძილო ღამეებსა და გადაღლილობას.
თუმცა, საინტერესოა, რას გვეუბნება მეცნიერება? რატომ იღიმიან პატარები რეალურად? მიუხედავად იმისა, რომ სიზმრების სამყარო ბოლომდე ამოუხსნელი რჩება, თანამედროვე მედიცინას ამ მოვლენაზე საკმაოდ პოზიტიური პასუხები აქვს.
REM ძილი და ტვინის ინტენსიური ვარჯიში
ზრდასრულებისგან განსხვავებით, რომლებიც ძილის დროის მხოლოდ 20%-ს ატარებენ სიზმრების (ანუ REM) ფაზაში, ახალშობილებში ეს მაჩვენებელი 50%-ს აღწევს. ამ დროს მათი ტვინი საოცარი სიმძლავრით მუშაობს: ამუშავებს ახალ გარემოში მიღებულ ინფორმაციას – სინათლეს, ხმებსა და მშობლის სურნელს. სახის კუნთების უნებლიე შეკუმშვა სწორედ ამ აქტიური პროცესისა და ტვინიდან წამოსული ნერვული იმპულსების პირდაპირ შედეგს წარმოადგენს.
რეფლექსური ღიმილი დაბადებამდე
სიცოცხლის პირველ კვირებში გამოვლენილი ღიმილი კონკრეტულ ემოციაზე შეგნებულ პასუხს არ წარმოადგენს. საქმე გვაქვს წმინდა ფიზიოლოგიურ რეფლექსთან, რომელიც ისეთივე ბუნებრივია, როგორც წოვის ან თითზე ხელის მოჭიდების ინსტინქტი. საგულისხმოა ისიც, რომ ჩვილები ამ უნარს ჯერ კიდევ მუცლადყოფნის პერიოდში, ორსულობის 26-ე კვირიდან ეუფლებიან.
რაზე ფიქრობენ პატარები ძილში?
მართალია, ახალშობილების სიზმრებს რთული სიუჟეტები არ ახასიათებს, თუმცა ისინი ძილში სასიამოვნო შეგრძნებებს იმეორებენ. დედის ნაცნობი ხმა, რძის გემო, თბილი შეხება – ყოველივე ეს პოზიტიურ ასოციაციებს ბადებს. როდესაც ბავშვი კომფორტულად, რბილ და უსაფრთხო გარემოში ისვენებს, მისი ძილი გაცილებით მშვიდია, ღიმილი კი – ხშირი სტუმარი.
გადასვლა სოციალურ კონტაქტზე
ნამდვილ, შეგნებულ ღიმილს – როცა ბავშვი თქვენს დანახვასა ან მოფერებაზე გააზრებულად რეაგირებს – 1.5-დან 2 თვემდე ასაკში უნდა ელოდოთ. ეს ეტაპი მშობლისა და შვილის ურთიერთობაში სრულიად ახალ, დაუვიწყარ ფურცელს შლის.
ძილში გაღიმება პედიატრებისთვის ერთგვარი მწვანე შუქია. აღნიშნული მოვლენა მიანიშნებს, რომ პატარას ცენტრალური ნერვული სისტემა და ტვინი ჰარმონიულად ვითარდება, ნეირონული კავშირები კი სწორი მიმართულებით ყალიბდება. ასე რომ, შემდეგ ჯერზე, როცა თქვენს შვილს მძინარეს გაეღიმება, გახსოვდეთ, ის არა მხოლოდ ფიზიკურად იზრდება, არამედ მის ქვეცნობიერში სამყაროსთან ადაპტაციის პირველი, ყველაზე პოზიტიური და მშვიდი ეტაპი მიმდინარეობს.
