ბავშვის პირველი ნაბიჯები დამოუკიდებლობისკენ
ბავშვთა სამყაროში შეუდარებელი მომენტები არ ილევა, მაგრამ ბავშვის პირველი ნაბიჯების ხილვის აღფრთოვანება მაინც ერთ-ერთი გამორჩეული რამაა. პატარების მერყევი ნაბიჯებიდან სირბილამდე ის ეტაპებია, რომლებიც ზრდასა და დამოუკიდებლობის განვითარებას აჩვენებს.
სიარულს და ცოცვას წინ ჯერ საბავშვო ეტლით სეირნობა უძღვის. ბუნებაში ყოფნისას ცნობისმოყვარეობა თავს იჩენს და პატარები თავისსავე პაწაწინა ხელებით ცდილობენ მათთვის უცხო საგნებს შეეხონ და გაიგონ, როგორია ის.
შემდეგ ცოცვის მომენტი დგება – ბავშვი ყველგან იწყებს ხოხვას და საჭირო ხდება არსებული გარემო უსაფრთხო სივრცედ გადაიქცეს; რბილი ხალიჩების, ფუმფულა ბალიშების ქონა უკვე დღის წესრიგში დგება. იატაკზე მუდმივი ცოცვით ბავშვები სამყაროს სწავლობენ და, მართალია, ამ დროს მხოლოდ ქვემოდან აკვირდებიან ყველაფერს, მაგრამ ნელ-ნელა არსებული ვითარება იცვლება და ცოტა ხანში სახლში სირბილის და აქა-იქ შეტაკებების ხმებიც ჩნდება.
როგორც კი ცოცვა მომაბეზრებელ სახეს იძენს და ბავშვიც მზადაა, ფეხი აიდგას და ოთახებში გაიჭრას, იწყება მღელვარება და მოლოდინი. სიარულის პირველ გამოცდილებას თან ახლავს ოვაციები, სიამაყის ცრემლები და სიხარული. პატარების ცხოვრებაში ეს მოვლენა შეუპოვრობის, მონდომებისა და აღმოჩენისკენ სწრაფვის მაბიძგებელია.
ცოცვიდან სიარულამდე გადანაცვლება არა მხოლოდ ფიზიკური ტრანსფორმაციაა, არამედ დამოუკიდებლობისკენ გადადგმული ნაბიჯიცაა. მშობლები პოულობენ ბალანსს დახმარების გაწევასა და პატარების წახალისებას შორის, რათა განაგრძონ საკუთარი შესაძლებლობების ძიება, ისე, რომ ხელი არაფერში შეეშალოთ.
უნდა ვთქვათ, რომ სიარულის დაწყება მთელი ცხოვრების მანძილზე ძიების, სწავლისა და დამოუკიდებლობის საწინდარია. განვითარების ყოველი ეტაპი კი ძვირფასი თავია ჩვენი შვილების ცხოვრების ისტორიაში.
