რატომ არის საშიში ყურის ჩხირების გამოყენება?
ბავშვის ჯანმრთელობაზე ზრუნვა ყოველთვის წვრილმანებიდან იწყება, თუმცა არის საკითხები, სადაც მეტისმეტი მონდომება შესაძლოა საზიანო აღმოჩნდეს. ერთ-ერთი ასეთი თემა ყურის ჰიგიენაა. ბევრ მშობელს მიაჩნია, რომ ყურის ჩხირები აუცილებელი ატრიბუტია, მაგრამ სპეციალისტები საპირისპიროს გვეუბნებიან.
როგორც ოტორინოლარინგოლოგი ელენე რამიშვილი აღნიშნავს, ყურის ჩხირების გამოყენება ყველაზე დიდი პრობლემაა, რასაც ყელ-ყურის ექიმები პრაქტიკაში აწყდებიან. ბამბის ჩხირებით ყურების წმენდა არაა რეკომენდებული, რადგან თუ გარეთა სასმენ მილში არის გოგირდის საცობი, ჩხირის გამოყენებით ის უარესად შეგვაქვს შიგნით, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს ყურის ტკივილი და სმენის დაქვეითება.
რატომ არის ყურის ჩხირი საზიანო?
ადამიანის სასმენი მილი ბუნების მიერ შექმნილი საოცარი მექანიზმია, რომელსაც გააჩნია თვითწმენდის უნიკალური უნარი. ბევრმა მშობელმა არ იცის, რომ ყურის არხის ეპითელიუმი მუდმივად მოძრაობს ცენტრიდან გარეთა მიმართულებით. ამ პროცესს კიდევ უფრო ეხმარება ყბა-სახის სახსრის მოძრაობა – ყოველ ჯერზე, როცა ბავშვი ღეჭავს საკვებს, ყლაპავს ან უბრალოდ ლაპარაკობს, ყურის არხი განიცდის მიკრო ვიბრაციებს, რომლებიც ბუნებრივად დევნის ზედმეტ გოგირდს გარეთა ნიჟარისკენ. ეს არის ავტომატური ჰიგიენური პროცესი, რომელიც დამატებით ჩარევას არ საჭიროებს.
მაშინ, როდესაც ჩვენ ყურის ჩხირს ვიყენებთ, რეალურად ხელოვნურად ვაჩერებთ ამ ბუნებრივ გადამტან მექანიზმს და ვქმნით ე.წ. დაპრესვის ეფექტს. გოგირდი, რომელიც ნორმალურ პირობებში გარეთ უნდა გამოსულიყო, ჩხირის ზემოქმედებით უფრო ღრმად შედის სასმენ მილში და ეკვრის დაფის აპკს. დროთა განმავლობაში ეს მასა მკვრივდება, იპრესება და წარმოქმნის მყარ საცობს, რომლის მოცილებაც სახლის პირობებში უკვე შეუძლებელი ხდება და ხშირად ტკივილთანაც არის დაკავშირებული.
გარდა მექანიკური დახშობისა, ჩხირით ხშირი წმენდა მნიშვნელოვნად ზრდის ინფექციების რისკს. ყურის არხის კანი უკიდურესად ნაზი და თხელია, ბამბის ჩხირის უხეში მოძრაობით კი მასზე მარტივად ჩნდება თვალით უხილავი მიკრო ნაკაწრები. ეს დაზიანებული ადგილები იდეალურ გარემოს ქმნის ბაქტერიებისა და სოკოვანი ინფექციების გამრავლებისთვის, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს მწვავე გარეთა ოტიტი *ყურის ანთება), რაც ბავშვებში ძლიერი ტკივილითა და ქავილით ვლინდება.
ამ არასწორმა ჰიგიენურმა ჩვევამ შესაძლოა სმენის საგრძნობი დაქვეითება გამოიწვიოს. დაპრესილი გოგირდის მასა ერთგვარ ბარიერს ქმნის, რომელიც ხელს უშლის ბგერითი ტალღების თავისუფალ გავრცელებას დაფის აპკისკენ. ბავშვმა შეიძლება იგრძნოს ყურის დაგუბება, სისავსის შეგრძნება ან სმენის ხარისხის გაუარესება, რაც ხშირად მშობლებს აშინებს, სინამდვილეში კი ეს ყველაფერი ყურის ჩხირის არასწორი და ჭარბი გამოყენების პირდაპირი შედეგია.
ბევრს გოგირდი ჭუჭყი ჰგონია, თუმცა ექიმი ელენე რამიშვილი განმარტავს, რომ მას მნიშვნელოვანი ფუნქცია აქვს. ის იცავს ყურის ნაზ კანს გამოშრობისგან და წარმოადგენს ბარიერს მტვრისა თუ მიკრობებისთვის. მისი სრული მოცილება ყურს დაუცველს ტოვებს. აქედან გამომდინარე, გოგირდი ბუნებრივი დამცავია.
როგორ დავიცვათ ყურები წყლისგან?
წყლის მოხვედრა ყურში ხშირად ხდება სტიმული გოგირდის საცობის გაფუებისა და ტკივილისათვის.
- ბანაობის დროს – არ არის საჭირო ყურებში ბამბის ჩადება ყოველ ბანაობაზე, თუ ბავშვს არ აქვს გადატანილი ოპერაცია ან არ აქვს დაფის აპკის პერფორაცია (ნახვრეტი). უბრალოდ მოერიდეთ წყლის ძლიერი ჭავლის პირდაპირ მიმართვას ყურის არხისკენ;
- ცურვისას – თუ ბავშვი დადის აუზზე და აწუხებს გარეთა სასმენი მილის ანთება, გამოიყენეთ სპეციალური სილიკონის საცობები ან საცურაო ქუდი, რომელიც ყურებს ფარავს;
- გაშრობის სწორი ტექნიკა – ბანაობის შემდეგ თავი გადახარეთ გვერდზე, რომ წყალი თავისით გამოიტუმბოს. შეგიძლიათ გამოიყენოთ პირსახოცის კუთხე მხოლოდ გარეთა ნიჟარის გასამშრალებლად. არასდროს გამოიყენოთ ფენი ყურის გასაშრობად!
ჰიგიენის დაცვის წესები
როგორც ექიმი გვირჩევს, გარეთა სისუფთავე შეგვიძლია დავიცვათ ბამბით ან ხელსახოცით.
როგორ უნდა მოიქცეთ, როცა ბავშვს ყურებს უსუფთავებთ?
- გაწმინდეთ მხოლოდ ყურის გარეთა ნიჟარა;
- გამოიყენეთ რბილი ნაჭერი ან ბამბა;
- მიმართეთ ექიმს, თუ ბავშვს ხშირად ექავება ყური ან აღენიშნება ტკივილი.
რა არ უნდა გააკეთოთ?
- არ გამოიყენოთ ყურის ბამბის ჩხირი სასმენ მილში;
- დაუშვებელია წვეტიანი ნივთების გამოყენება ყურის გასაწმენდად;
- არ ჩააწვეთოთ ყურში რაიმე ხსნარი ექიმის დანიშნულების გარეშე.
როდის უნდა მიხვიდეთ ექიმთან?
თუ შეამჩნევთ ქვემოთ ჩამოთვლილ სიმპტომებს, ნუ ეცდებით მათ მოგვარებას სახლის პირობებში – დაუყოვნებლივ მიმართეთ სპეციალისტს:
- ბავშვი უჩივის ყურის ტკივილს ან ხშირ ქავილს;
- შენიშნეთ სმენის დაქვეითება (ბავშვი ხშირად გთხოვთ ნათქვამის გამეორებას);
- ყურიდან უჩვეულო გამონადენი ან სუნი;
- ხედავთ მუქ, ყავისფერ მასას ყურის შესასვლელთან.
ექიმი ელენე რამიშვილი შეგვახსენებს, რომ თუ ყურში გოგირდის საცობია, მისი მოცილება მხოლოდ სპეციალისტის მიერ უნდა მოხდეს. ესაა უმტკივნეულო და სწრაფი პროცედურა, რომელიც მყისიერად უბრუნებს ბავშვს კომფორტს.
ნაკლები ჩარევა ხშირად უკეთესია. გაუფრთხილდით პატარების სმენას, დაივიწყეთ ყურის ჩხირები და ჰიგიენისთვის შემოიფარგლეთ მხოლოდ გარეთა ნიჟარის დასუფთავებით.
